Dagtekst van vrijdag 4 november 2011

Zich parfumeren - voor de vrouw een herinnering aan het Paradijs

04/11/2011

Toen de Schepper Adam en Eva in het Paradijs had geplaatst, vertrouwde Hij volgens een overlevering aan Adam de zorg toe voor de dieren en aan Eva die voor de planten. Zo kwam het dat Eva, die te midden van de bloemen leefde, uiteindelijk zelf een parfum van bloemen verspreidde. Op het moment van de eerste zonde verloor zij evenwel dat vermogen. Voor de zondeval stegen er allerlei heerlijke geuren uit haar op, omdat zij de kwaliteiten en deugden bezat, die zich in het fysieke gebied openbaarden als parfums. In feite stemmen alle psychische verschijnselen overeen met de fysieke wereld: een aangename geur is de fysieke uitdrukking van een deugd, een walgelijke geur is de fysieke uitdrukking van een ondeugd. En als vrouwen tegenwoordig zo’n behoefte aan de dag leggen zich te parfumeren, is dat een herinnering aan die gave om van nature aangename geuren te verspreiden, die zij bezaten toen ze in het Paradijs leefden. Echter, zich parfumeren is niet de beste methode. Zich parfumeren, zich opmaken zelfs, is niet verwerpelijk, maar als vrouwen zouden leren om bepaalde kwaliteiten en deugden te ontwikkelen, zouden ze geen behoefte meer hebben aan kunstgrepen; zij zouden hun ware parfum herontdekken, hun oorspronkelijke schoonheid.