Dagtekst van zondag 13 februari 2005

Mensen weten wat poëzie is, ja, maar alleen in boeken, niet …

13/02/2005

Mensen weten wat poëzie is, ja, maar alleen in boeken, niet in het leven. In het leven zijn de meesten van hen koud, star, saai, alledaags en nuchter, er gaat niets subtiels van hen uit. Zij laten de poëzie over aan de dichters die haar schrijven, en ook al lezen ze af en toe een paar verzen, het leven dat ze leiden, is verre van poëtisch. Voortaan zal een nieuw begrip van kunst hen leren dag en nacht poëtisch te leven, dat wil zeggen: iets lichtends, warms, expressiefs en subtiels uit te drukken. En vanaf dat moment zal men ook van hen beginnen te houden. De mensen zijn toch buitengewoon: zij hebben er behoefte aan bemind te worden, goede relaties met elkaar te hebben, maar je zou zeggen dat ze er alles aan doen om elkaar af te stoten: ze blijven gesloten, somber en zwaar op de hand. Hoe kan men van je houden als je je zo antipathiek opstelt? Om bemind te worden, moet ieder mens leren om een poëtisch leven te leiden, zodat hij aan de anderen warmte en licht kan brengen.