Dagtekst van zaterdag 18 september 2010

Alle kinderen huilen bij de geboorte, maar ze huilen niet …

18/09/2010

Alle kinderen huilen bij de geboorte, maar ze huilen niet op dezelfde manier. Sommigen laten een klaaglijk geschrei horen: zij drukken een verlangen uit naar een gebied van licht, vreugde en vrede dat ze verlaten hebben. Tegelijk zeggen ze evenwel: ‘Gods wil geschiede!’ En zij aanvaarden bij voorbaat de beproevingen die hun te wachten staan. Veel andere kinderen huilen op wanhopige, tragische wijze, en slaken daarbij opstandige kreten, want zij voelen zich als gekooide dieren en weten al dat hun bestaan als een gevangenis zal zijn. De waarheid is dat op aarde niemand wordt gespaard, omdat het juist de aarde is, en dat je daar in heel specifieke omstandigheden terechtkomt. We moeten dus de beste methoden vinden om ons niet te laten verpletteren door de gebeurtenissen. We kunnen ze integendeel beheersen en er het beste uithalen voor onze evolutie. Natuurlijk lukt het ons niet onmiddellijk om onze reacties te wijzigen bij wat ons overkomt. Eerst voelen we ons altijd overrompeld, verdrietig of geschokt. Uiteraard, maar als weeenmaal hebben begrepen dat deze problemen nodig zijn voor ons leerproces, kunnen we veel sneller en veel beter opnieuw beginnen.