Dagtekst van woensdag 12 mei 2010

De ziel heeft ruimte nodig; juist in de onmetelijkheid kan …

12/05/2010

De ziel heeft ruimte nodig; juist in de onmetelijkheid kan ze ademen, uitdijen en gelukkig zijn. Perk haar in en ze stikt, kwijnt weg en stompt af. En dát gebeurt met mensen die zich in beslag laten nemen door alle materiële details van het dagelijks leven, zonder een minuut te nemen om zich in de onmetelijkheid onder te dompelen. Want de ziel lijdt eronder dat ze de beperking van een lichaam heeft moeten aanvaarden. Een kind, dat geboren wordt, is een ziel die zich beperkt, en deze beperking is onvermijdelijk om manifestatie mogelijk te maken. Echter, op het moment van overlijden keert de ziel terug naar de onmetelijkheid. Het leven bestaat uit deze twee processen, de inperking en de uitzetting; en om een evenwichtig leven te leiden, moet je beide in je bestaan kunnen toepassen. Je gaat je innerlijke ruimte binnen om je te verbinden met het universum, met de universele Ziel… daarna keer je terug naar de beperking om te werken. Blijf evenwel niet te lang in de beperking, anders ga je jezelf vervelen en zul je lijden. Denk eraan je te openen voor de onmetelijkheid.