Dagtekst van maandag 21 augustus 2017

Onze innerlijke wolken verbergen de Godheid voor ons - Wanneer de zon versluierd wordt door de wolken

21/08/2017

Wanneer de zon versluierd wordt door de wolken, is zij niet verdwenen en blijft zij haar licht en warmte verspreiden. Wanneer dan eindelijk de wolken verdwijnen of als we hoog genoeg kunnen stijgen in de atmosfeer, zullen we vaststellen dat zij er nog steeds is. Een soortgelijk verschijnsel vinden we terug in ons innerlijk leven. Net als de zon, is God altijd daar, aanwezig, onveranderlijk, en Hij stuurt zijn licht (zijn wijsheid) en zijn warmte (zijn liefde) naar alle schepselen. Maar als deze schepselen door disharmonische, egoïstische of boosaardige gedachten, gevoelens en verlangens, wolken in zich laten vormen, zullen ze verstoken blijven van dat licht en die warmte. Dus in plaats van te klagen dat God niet bestaat of hen in de steek heeft gelaten, moeten ze begrijpen, als ze het gevoel hebben in het donker en in de kou te staan, dat zij alleen daarvoor verantwoordelijk zijn: ze moeten er alles aan doen om zich te verheffen tot boven de wolken.