Dagtekst van vrijdag 21 januari 2011

Ontmoediging - een remedie: verrukking over de goddelijke schepping

21/01/2011

Het is voorgekomen dat, in momenten van ontmoediging, kunstenaars (schilders, componisten, dichters, schrijvers van romans en toneelstukken) sommige van hun meesterwerken vernietigen. En dat is jammer, want ze hebben zichzelf pijn gedaan en hebben ook de mensheid iets groots, iets moois ontnomen. De reden van hun daad is, dat ze te zeer op zichzelf gericht waren, op hun problemen, hun angsten, hun kwellingen. Zij wisten niet te ontsnappen aan de beperkingen van hun ego om in contact te komen met alles wat goed en mooi is in de mensen en in de natuur. Alleen deze houding had hen kunnen beschermen en had kunnen voorkomen dat zij hun ontevredenheid richtten tegen hun werk. Net zoals een kunstenaar kan ook een spiritualist perioden van ontmoediging doormaken, want hij gaat een moeilijke weg, en hij moet zich weten te beschermen. Hoe? Door in verrukking te staan voor de werken van God en de dienaren van God. Dankzij die verheven ervaring verhelpt hij de moedeloosheid, ja zelfs de wanhoop, waartoe zijn eigen onvolkomenheden hem drijven.