Dagtekst van donderdag 6 april 2017

Ons hemels vaderland - de herinnering eraan blijft in ons

06/04/2017

Je kijkt naar een ballon die vasthangt aan een touw: hij wil opstijgen in de lucht, maar blijft vastgebonden aan de grond ... Zoals bij de ballon, is er in ieder mens iets dat ernaar streeft om te ontsnappen, om vrij op te stijgen in de lucht, maar tegengehouden wordt door banden. Welnu, we moeten proberen om deze banden geleidelijk te ontspannen of los te maken, om een uitweg te bieden aan dat eeuwige verlangen, ingeschreven in onze ziel: het verlangen om op te stijgen naar die onmetelijkheid van licht en vrede waar de mens zijn oorsprong heeft. Het is uit die vaak vage, verwarde herinnering aan een ver vaderland, een verloren thuisland, dat de meeste mensen hun geloof putten. Ze dragen onbewust de onuitwisbare sporen met zich mee van een eeuwenoud verleden toen zij nog leefden in de schoot van de Eeuwige, en de hunkering ernaar blijft bestaan.