Dagtekst van zondag 18 juli 2010

Dat de mensen onvolmaakt zijn is duidelijk, maar een …

18/07/2010

Dat de mensen onvolmaakt zijn is duidelijk, maar een houding aannemen van voortdurend kritiek te uiten is helemaal niet pedagogisch. De vraag is te weten of je je alleen wilt laten gaan in je ongenoegen, in je ergernis, of dat je hen juist wilt helpen. Als je iemand wilt helpen, moet je je als een pedagoog laten kennen, en je daarom richten op het beste in hem, hem laten zien dat je zijn kwaliteiten ziet (iedereen heeft er ten minste één) en daarop een beroep doen. Je raakt zijn liefde voor zichzelf, hij probeert je niet teleur te stellen, en zó lukt het je hem te verbeteren. Denk maar niet dat je iemand kunt verbeteren door voortdurend de nadruk te leggen op zijn tekortkomingen, hem te behandelen als domoor, leugenaar, zwendelaar, want op dat moment doet hij geen moeite meer. Als je toch al een vaststaand oordeel over hem hebt gevormd, waarom zou hij zich dan nog inspannen?