Dagtekst van donderdag 18 oktober 2007

Wanneer we over het water spreken, denken we spontaan aan …

18/10/2007

Wanneer we over het water spreken, denken we spontaan aan grote watermassa’s van rivieren, meren, zeeën… Maar in de natuur is het water niet noodzakelijk zichtbaar, het is alomtegenwoordig in de atmosfeer onder de vorm van vochtigheid. Door zich te condenseren wordt het damp, nevel, wolken, mist, tot wanneer het als regendruppels neervalt. Onder invloed van de kou kan het water ijs worden en wanneer het uit de hemel valt, kan het niet alleen de vorm aannemen van regendruppels maar ook van sneeuwvlokken of hagelkorrels die de mensen hinderen, landbouwgewassen en daken van huizen verwoesten. Het water is dus een element met vele aspecten die ons, naar analogie, doen begrijpen hoe dezelfde oorspronkelijke materie achtereenvolgens door verschillende dichtere of subtielere toestanden gaat. Zo zijn ons fysiek lichaam, onze ziel en onze geest slechts verschillende manifestaties van een universele materie, waartussen geen werkelijke scheiding bestaat.