Dagtekst van zaterdag 28 november 2015

Innerlijke wereld en uiterlijke wereld - tussen beide een evenwicht vinden

28/11/2015

Het menselijk wezen is zo gemaakt dat het voortdurend verplicht is om naar buiten te komen. Zodra iemand 's morgens wakker wordt, gaat hij naar buiten, dat wil zeggen hij kijkt, hij luistert, hij spreekt, hij verlaat zijn huis om te gaan werken of te gaan winkelen, hij gaat vrienden bezoeken, zich ontspannen, wandelen, reizen. Dat is allemaal zeer goed, maar op den duur laat hij zich zozeer opslorpen door al deze uitwendige activiteiten, dat hij het contact met zichzelf verliest en niet meer weet wie hij werkelijk is. En vanaf dat ogenblik heeft hij geen heldere kijk meer op de situaties en begaat hij dus vergissingen, maar bovendien verzwakt hij en bij de minste schok, bij de minste tegenslag, blijft hij ontredderd achter. Het is normaal dat de mens niet in zichzelf opgesloten blijft, ieder contact met de buitenwereld verplicht hem om uit zichzelf te treden. Maar om niet op drift te slaan, moet hij er met zijn gedachten voortdurend over waken om het evenwicht tussen de buitenkant en de binnenkant, de omtrek en het middelpunt, de materie en de geest te herstellen.