Dagtekst van maandag 29 december 2014

Licht zonder einde - Aïn Soph Aur, voorbij de sefira Kether

29/12/2014

In de Levensboom, voorbij de sefira Kether vermelden de kabbalisten een ruimte die ze Aïn Soph Aur hebben genoemd: licht zonder einde. Deze ruimte is ondoordringbaar, het is het Absolute, het Niet-geopenbaarde, waar wij geen notie van hebben en waarvan Kether , in zijn hoedanigheid van geopenbaarde God, een emanatie is. De Godheid, zoals de kabbalisten haar begrijpen, bestaat voorbij het licht en het duister, voorbij de geschapen werelden. Om dit mysterie van de Goddelijkheid nog beter uit te drukken, hebben ze zich voorbij Aïn Soph Aur een gebied voorgesteld dat ze Aïn Soph hebben genoemd: ‘zonder einde’ en nog voorbij Aïn Soph, Aïn: ‘zonder’. Aan de oorsprong van het universum is er dus een ontkenning. Maar ‘zonder’ , dat een afwezigheid, een ontbreken aangeeft, betekent geen niet-bestaan. Aïn is niet het niets zoals sommigen zich het Nirwana van de hindoes hebben voorgesteld. In feite is precies het tegendeel waar. Aïn Soph Aur, zoals het Nirwana, is een leven voorbij de schepping, de openbaring en wel in die mate dat het lijkt op een niet-bestaan. Aïn Soph Aur… Aïn Soph… Aïn… Zo hebben de kabbalisten getracht een werkelijkheid weer te geven die ons begrip te boven gaat. Het Absolute, daar Kun je onmogelijk over praten, maar laten we de idee hiervan in onszelf bewaren en God danken, onze hemelse Vader die van ons houdt, die ons helpt te groeien en die in ons hart werkt, want woorden mogen ontoereikend zijn, ze laten ons deze realiteit wel aanvoelen.