Dagtekst van zaterdag 17 juli 2004

Onder het mom van onafhankelijkheid en vrijheid weigeren …

17/07/2004

Onder het mom van onafhankelijkheid en vrijheid weigeren veel mensen deel te nemen aan het gemeenschapsleven. Welnu, die mensen weten niet hoezeer zij zich hierdoor juist beperken. Ze bewegen zich in het kleine kringetje van hun gevoelens, hun verlangens en hun begeerten. Wat een armoede, wat een ellende! Dat is geen vrijheid! Die toestand van beperking is normaal voor een kind, maar niet voor een volwassene. Een volwassene moet in staat zijn om te denken aan de ander: in de eerste plaats aan het gezin, uiteraard, maar ook aan buren, vrienden, collega's van het werk, stadsgenoten... En ook dat is nog beperkt. De cirkel moet steeds groter worden: het vaderland, het ras, de gehele mensheid... En nog verder: de onmetelijkheid, het oneindige, het universum... Zeldzaam zijn de mensen die boven alle beperkingen zijn uitgestegen, van wie de verlangens, gedachten en belangstelling zich richten op de gemeenschappelijke en universele kant van het leven... Dát is de richting waarin men zich dient in te spannen om werkzaam te zijn.