Dagtekst van maandag 9 augustus 2010

Men hoort vaak dat de nadruk gelegd wordt op hetegoïsme van …

09/08/2010

Men hoort vaak dat de nadruk gelegd wordt op hetegoïsme van zoveel mensen, die ongevoelig blijven voor het lijden van anderen. Het ontbreekt evenwel niet aan personen die spontaan meevoelen met het leed en de ellende, en besluiten in te grijpen. Dus komen ze in actie: ze praten, nemen initiatieven. Maar kijk, ze weten niet dat je een hele wetenschap nodig hebt om het goede te doen. Iemand is aan het verdrinken en jij springt in het water om hem te redden. Als je niet weet dat hij onmiddellijk zal proberen zich aan je armen vast te klampen, en jou zo verlamt, zul je samen ten onder gaan. Misschien zul je zeggen dat je dat wel weet. Ja, maar dit voorbeeld moet worden geïnterpreteerd en begrepen bij vele andere situaties in het leven. Wat de omstandigheden ook zijn, denk eerst aan het vrijhouden van je ledematen, dat wil zeggen dat je je niet laat verlammen door de eisen van hen die je wenst te helpen, anders ga je met hen ten onder. Er zijn al heel wat mensen het slachtoffer geworden van het goede dat ze wilden doen! Vervolgens hebben ze zich afgesloten en er zelfs hun hele leven spijt van gehad dat ze anderen hebben proberen te helpen. We moeten evenwel willen blijven goeddoen, maar op voorwaarde dat we weten hoe. Dat wil zeggen dat je op je ledematen let, of nauwkeuriger: zorg voor armslag.