Dagtekst van vrijdag 18 februari 2011

Kritiek - alleen gerechtvaardigd als zij lijkt op de kunst van de tuinman

18/02/2011

Vanwaar toch die wijdverbreide neiging om andermans fouten breed uit te meten? Waarom moet men mannen en vrouwen, die met veel moeilijkheden worstelen, zo achtervolgen? Het toppunt is wel, als men gelooft, door ze te bekritiseren, dat men blijk geeft van een helder inzicht, van wijsheid, maar ook van liefde. Je zal tegenwerpen dat, zoals men zegt, je kastijdt wie je lief hebt, en dat de kastijding begint met kritiek. Nee, in talloze gevallen bestaat de liefde, evenmin als de wijsheid uit kritiseren. Mensen liefhebben betekent hun problemen begrijpen en hen met gevoel behandelen om hun lijden te verlichten. Maar kritiek neigt eerder tot kwetsen, krabben, verwonden. Dit is geen liefde meer, maar een slachting. Waarachtige liefde is niet met bloed bevlekt, die is groots en lichtend. Daarmee verbind je je met God, en Hij geeft je raad over de beste methoden om met mensen om te gaan. Wat is een goede criticus? Dat is een goede tuinman die weet hoe je bomen snoeit, in vorm houdt en ontdoet van rupsen en schadelijke insecten. Hij behoudt wat goed is, en zie: in de kortste tijd zijn er bloemen en prachtige vruchten.