Dagtekst van woensdag 23 januari 2013

Graankorrel (Van) tot brood - overeenkomst met ons innerlijk avontuur

23/01/2013

Wat een les voor ons is het lange avontuur van de graankorrel voordat deze tot brood wordt, het voedsel van de mensen! Hij wordt in duisternis en koude in de aarde gestopt, en hij moet sterven om een nieuwe kiem geboren te laten worden. Als dit zaad uit de aarde opschiet, ontdekt het de lucht, het licht, en het wordt een mooie aar. Als de oogsttijd is aangebroken, worden de aren gemaaid en gedorst, omdat het graan moet worden gescheiden van het stro. En de beproevingen houden daar niet op, want het graan wordt naar de molen gebracht om te worden gemalen en verwerkt tot meel. Op een dag mengt de bakker het meel met water en kneedt het tot het een gladde deeg wordt; dan geeft hij aan het deeg de vorm van een brood, en dan ondergaat het de beproeving van het vuur: het brood gaat in de oven. Eenmaal gaar en goudbruin, wordt het op tafel gebracht om te worden overgeleverd aan de tanden van de mensen. En dan is de graankorrel gelukkig. Waarom? Omdat hij tot voedsel dient. En wat heeft dat avontuur van de graankorrel met ons te maken? Alle stappen van zijn transformatie komen overeen met die van ons innerlijk leven. Alle beproevingen waar wij door gaan, dienen om ons te laten groeien, rijpen, ‘bakken’, tot we op de tafel van de Heer komen, om door Hem te worden ‘gegeten’.