Dagtekst van maandag 4 mei 2020

Wanneer men de mensen gadeslaat, stelt men vaak vast dat …

04/05/2020

Wanneer men de mensen gadeslaat, stelt men vaak vast dat zelfs de meest ontwikkelde en geletterde mensen volledig blijven hangen in het proza, in middelmatigheid: zij zijn koud, versteend, men voelt in hen geen enkele warmte, geen enkele poëzie, hun gezicht is kleurloos. Poëzie wordt overgelaten aan de dichters die ze schrijven. Zelfs als de mensen van tijd tot tijd enkele verzen lezen, is het leven dat zij leiden hoegenaamd niet dichterlijk. Daarom zal de nieuwe kunst erin bestaan dag en nacht in poëzie te leren leven, dat wil zeggen warm, expressief en levendig te zijn. En op dat ogenblik begint men ook van hen te houden. De mensen zijn toch buitengewoon: zij willen bemind worden, maar zij blijven ijskoud, gesloten, kleurloos en alledaags. Welnee, men kan niet geliefd zijn zolang men antipathiek is. Om geliefd te zijn, moet men voortaan dat poëtisch leven leren leiden waardoor men aan de anderen warmte en licht kan brengen.