Dagtekst van maandag 2 november 2015

De overledenen - hoe handelen om hun aanwezigheid te bewaren

02/11/2015

Bij de dood van een geliefde, een ouder of een vriend heeft men de natuurlijke behoefte om gehecht te blijven aan herinneringen: voorwerpen, brieven, foto's. Maar dat volstaat niet om zijn of haar aanwezigheid te bewaren. Want de aanwezigheid van een wezen ligt niet besloten in de voorwerpen, maar in zijn geest. En zolang men blijft draaien rond enkele voorwerpen, blijft hangen bij het bekijken van foto's, gaat het niet om de geest maar om de materie. In stilte gaan bidden bij een graf, ook dat is natuurlijk. Maar wat zich in dat graf bevindt, is het lichaam, niet de geest. De geest heeft behoefte aan vrijheid en doet moeite om zich van het lichaam los te maken en te gaan reizen in de oneindigheid die zijn echte vaderland is. Indien men lijdt en weent bij een graf, alsof de persoon die erin rust daar voor eeuwig zou moeten blijven, beperkt en stoort men zijn geest die zich slechts wenst te bevrijden. Men vindt een geliefde niet terug door hem te bewenen. Als je hem werkelijk wilt terugvinden, span je dan in om hem te gaan zoeken waar hij is, zeer ver, zeer hoog in het licht.