Dagtekst van woensdag 20 april 2005

Er staat geschreven dat God de wereld “ex nihil” heeft …

20/04/2005

Er staat geschreven dat God de wereld “ex nihil” heeft geschapen: uit het niets. Maar “niets” bestaat niet. “Niets” komt overeen met de werkelijkheid die door de kabbalisten Aïn Soph Aur wordt genoemd: eindeloos licht. Maar het woord “licht” zelf kan ons op een dwaalspoor brengen, want voor ons is het licht niet alleen datgene wat wij zien, maar ook wat ons in staat stelt om te zien. Welnu, Aïn Soph Aur, zoals de kabbalisten het begrijpen, is een licht voorbij het licht, een licht dat van dien aard is dat het verward kan worden met de duisternis; het is het absolute, het Niet-gemanifesteerde, de schijnbare afwezigheid van iedere beweging. Om uit deze schijnbare duisternis en onbeweeglijkheid te komen, heeft het absolute zichzelf grenzen gesteld. Het heeft een ruimte begrensd en daarna, uitstromend over de grenzen van die ruimte, heeft het een eerste vergaarbekken gevormd die het vulde met zijn emanaties. Dit eerste vergaarbekken is Kether, de eerste sefira. En Kether, op zijn beurt overstromend, heeft Hochma voortgebracht. Vervolgens heeft Hochma Binah voortgebracht, en zo verder tot aan Malkout, de aarde. Iedere sefira is een emanatie van de voorgaande. Beginnende bij Kether kun je dus zeggen dat de hele schepping slechts een ononderbroken proces is van condensatie van het goddelijk licht.