Dagtekst van maandag 2 januari 2017

Het menselijk leven - de tijd tussen de eerste en de laatste adem

02/01/2017

In het boek Genesis wordt gezegd dat God "" de levensadem in Adams neusgaten blies"" en dat ""de mens een levend wezen werd."" Het leven van de mens is dus begonnen met een ademtocht vanwege God. En dat is waar, want elk menselijk leven begint met een inademing. Zodra het kind de moederschoot heeft verlaten, is inademen het eerste wat het moet doen om echt een bewoner van de aarde te worden: het opent zijn kleine mondje, het schreeuwt, iedereen hoort dat en verheugt zich bij de gedachte dat het kind leeft! Want het is door deze inademing dat zijn longen zich vullen met lucht en beginnen te werken. Omgekeerd, als we zeggen dat een persoon zijn laatste adem heeft uitgeblazen, begrijpt iedereen dat hij dood is. Ademen is het begin en het einde. Het leven begint met een inademing, en het eindigt met een uitademing. In de tussentijd is het door een lange reeks van inademingen en uitademingen dat we het leven in ons in stand houden. Het is belangrijk dat we ons daarvan bewust zijn en er dankbaar voor zijn.