Dagtekst van vrijdag 7 november 2003

Hoeveel jongeren zijn er niet die, ontevreden over hun …

07/11/2003

Hoeveel jongeren zijn er niet die, ontevreden over hun situatie, hun ouders de schuld geven. De ouders begrijpen hen niet, scheppen geen gunstige omstandigheden voor hun ontplooiing en zijn erbarmelijke voorbeelden. Dat is misschien wel waar, maar zij mogen hun ouders niet de schuld geven. Het feit, dat zij zulke ouders hebben en geen andere, betekent, dat zij die verdiend hebben. Jazeker. Indien zij het verdiend hadden om in andere omstandigheden te leven, zouden ze andere ouders hebben gehad. Wie, dankzij het werk dat hij reeds in vorige levens heeft gedaan, voorbestemd is om een geniale musicus of kunstschilder te worden, reïncarneert in een gezin dat hem de mogelijkheden biedt om zijn gaven te ontwikkelen. Verdient hij om zwak, gehandicapt of ziek te zijn, dan laat de goddelijke Gerechtigheid hem incarneren in een gezin dat hem zwakheden en gebreken overdraagt. De ouders zijn slechts in schijn verantwoordelijk, je kunt hun niets verwijten, want zij zijn slechts uitvoerders. Alle gebreken die de mens van hen erft, heeft hij in zichzelf reeds lang geleden in de loop van zijn vorige incarnaties, door zijn gedachten, gevoelens en daden gevormd. Dus, in plaats van je ouders te beschuldigen, moet je, om te evolueren, alleen jezelf de schuld geven.