Dagtekst van dinsdag 22 september 2020

In het dagelijks leven kwellen of verscheuren de mensen …

22/09/2020

In het dagelijks leven kwellen of verscheuren de mensen elkaar voor het minste. Hun bewustzijnsveld is zo beperkt en bekrompen dat niets hen belangrijker lijkt dan hun zorgen, hun ambities, hun liefdes, hun ruzies. Zij zien niet eens de oneindigheid van de hemel boven zich, heel die oneindige ruimte, die hen zou toelaten hun grenzen te verleggen en een beetje te ademen, als ze hun ogen tenminste naar de hemel zouden willen opslaan. Door te denken aan het oneindige, aan de eeuwigheid, zouden zij beginnen te voelen dat zij boven alles verheven zijn, dat niets hen meer kan raken, geen enkel verdriet, geen enkele droefheid, geen enkel verlies, omdat een ander bewustzijn in hen ontwaakt. Zij zullen de dingen helemaal anders beoordelen en ervaren.