Dagtekst van zaterdag 19 januari 2008

Door aan gezinsleden te denken of aan zichzelf later, komt …

19/01/2008

Door aan gezinsleden te denken of aan zichzelf later, komt het voor dat mensen me vragen of het beter is een dode te begraven dan wel te cremeren. Het is moeilijk om deze vraag in algemene zin te beantwoorden. Voor de meerderheid van de mensen verdient begraven zeker de voorkeur, omdat hun ziel veel tijd nodig heeft om het stoffelijke lichaam te verlaten: zij waren zo aan materieel bezit en aards genot gehecht, dat hun ziel rond hun lichaam blijft dwalen. Sommige van hen geloofden zelfs niet in een leven na de dood, en nu begrijpen zij niet waar ze zich bevinden. Entiteiten van de onzichtbare wereld moeten hun uitleg geven en begeleiden. Dus als men het lichaam na hun dood cremeert, laat de plotselinge scheiding van ziel en lichaam hen ontredderd achter. Terwijl het stoffelijke lichaam van een zeer spiritueel wezen, dat zich gedurende heel zijn leven van de materie heeft leren losmaken, gecremeerd kan worden: het vuur helpt hem om sneller alle banden met het stoffelijke lichaam door te snijden. Degenen echter, die tot deze crematie overgaan, moeten bepaalde spirituele kennis bezitten, om zich bewust te zijn van wat zij doen. Je verbrandt het lichaam van een mens, ook al is hij overleden, niet zoals je een oud meubel verbrandt.