Dagtekst van vrijdag 7 januari 2005

Waarom staan mensen altijd stil bij wat zij niet hebben en …

07/01/2005

Waarom staan mensen altijd stil bij wat zij niet hebben en zelden bij wat ze wel hebben? Zij lopen overal met hun kleine ongemakken te koop: “Ik heb hier pijn, ik mis dit en dat…” Waarom zeggen zij niet iedere dag tegen zichzelf: “ik heb benen, armen, een mond, ogen en oren. De Heer heeft alle rijkdommen en alle pracht van de hemel en de aarde tot mijn beschikking gesteld…” Elke dag weer moet u eraan denken dat u een zoon of een dochter van God bent en dat u weer kunt zijn zoals u in het verre verleden was, toen u uit de schoot van de Eeuwige kwam. U bent die toestand kwijtgeraakt omdat u, zoals de kwistige zoon uit de parabel, ver van het huis van uw Vader, ervaringen op wilde doen; maar nu kunt u ernaar terugkeren. Dat is de terugkeer naar de Vader, “het weer thuiskomen van de mensen”: wanneer de mens weer meester wordt over zichzelf en over de krachten van de natuur, wanneer hij eindelijk zijn waardigheid van erfgenaam van zijn Hemelse Vader terugvindt. Dus, waarom zou hij steeds stil blijven staan bij de kleine dingen die hij mist?....