Dagtekst van zondag 31 januari 2010

Het komt voor dat als een grote geest een blik op de aarde …

31/01/2010

Het komt voor dat als een grote geest een blik op de aarde werpt, hij zich tot de Heren van het Lot, de Vierentwintig Oudsten, wendt en zegt: ‘Kijk, hoewel ik de vrijheid heb om hier eeuwig te blijven en te genieten van alle schitteringen van de Hemel, vraag ik u toestemming om af te dalen en al die lijdende mensen te helpen.’ En ze laten hem afdalen. Eenmaal beneden is hij echter onderworpen aan de beperkingen van het fysieke vlak: kou, honger, vermoeidheid, ziekte, dood. Zijn geest komt van zeer hoog, maar zodra hij eenmaal heeft aanvaard in de stof af te dalen, moet hij haar wetten ondergaan. Natuurlijk heeft hij, dankzij de kracht van zijn geest, meer mogelijkheden om de beproevingen van het aardse leven te doorstaan dan gewone mensen. Maar de fysieke wereld blijft de fysieke wereld, en een geest, hoe groot ook, die beslist te incarneren in de materie, moet onophoudelijk vechten om haar te overheersen en innerlijk opnieuw de vrijheid te vinden die hij daarboven bezat.