Dagtekst van vrijdag 14 maart 2008

Iemand zegt: ‘Ik ben oprecht, ik zeg wat ik denk, vooral …

14/03/2008

Iemand zegt: ‘Ik ben oprecht, ik zeg wat ik denk, vooral tegen mijn vrienden’ en je ziet hoe hij ondertussen alles afbreekt. Oprechtheid is zeker een kwaliteit, maar er is geen reden om trots te zijn op een dergelijke vorm van oprechtheid. Heeft hij ook maar even stilgestaan bij de juistheid van zijn gedachten? Nee. En waarom zou hij dat trouwens doen? Is de vrijheid van meningsuiting geen grote verworvenheid van de mensheid? Akkoord, vrijheid van denken is een kostbaar goed. Op voorwaarde echter dat je werkelijk weet wat de gedachte is. Hoeveel mensen verstaan onder ‘denken’ om het even welke beweging van hun intellect met betrekking tot alles wat hun bevalt of tegenstaat! Daar vergissen zij zich. De ware gedachte houdt geen verband met plezier of ongenoegen, zij begint zelfs niet op het psychische niveau, in het verstand, maar in het causale gebied.* Zij veronderstelt kennis van de grote kosmische wetten. Het eerste het beste idee dat opkomt, is nog geen gedachte; en velen die beweren te zeggen wat ze denken, zouden moeten inzien dat, als ze echt dachten, ze er het zwijgen toe zouden doen of slechts zouden spreken, nadat ze zich hadden afgevraagd wat hun mening waard is.