Dagtekst van woensdag 11 juli 2007

Ons leven is niets anders dan een voortdurende verbranding. …

11/07/2007

Ons leven is niets anders dan een voortdurende verbranding. Alleen al wanneer we denken of spreken, verbranden wij stoffen van ons organisme. En dit is nog meer het geval voor onze emoties: een schok, een groot verdriet, of zelfs een grote vreugde, is een verbranding die afvalstoffen, as produceert en daarna moet men rusten, slapen, om het organisme de mogelijkheid te bieden weer op krachten te komen. Elke uiting, elke gewaarwording, elke emotie brengt een verbruik van grondstoffen en energieën teweeg. Wel, hoe maak je dan mannen en vrouwen bewust van al wat zij verliezen in hun passionele en sensuele opwinding? Want daarin schuilt juist het grootste verbruik en is recuperatie het moeilijkst. Wat zij op deze manier verbranden,,is de kwintessens van een subtiele, spirituele natuur, en uiteindelijk verliezen ze hun intelligentie, hun fijnheid, hun schoonheid.