Dagtekst van zaterdag 16 januari 2016

""De geest van God zweefde boven de wateren"" - commentaar

16/01/2016

""In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods en duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water."" Wat betekenen deze eerste zinnen van het boek Genesis? Zoals de woorden ""woest"", ""doods"", ""duisternis"", ""oervloed"" aanduiden, was het universum voor de schepping een ongeorganiseerde en duistere ruimte. Maar boven deze chaos zweefde de geest van God. Het water stelt de oorspronkelijke kosmische materie voor, die door de geest van God, het oorspronkelijke Vuur werd doordrongen om haar te bevruchten. In tegenstelling tot wat men over het algemeen gelooft, drukt niet het element aarde dat het best de eigenschappen en kwaliteiten van de materie uit: dat doet het water, met zijn ontvankelijkheid, zijn aanpassingsvermogen en zijn soepelheid. Het water is dus het symbool van de oermaterie, die de bevruchtende zaden van de geest heeft ontvangen. Door de materie te bevruchten, werkt de geest op haar in en naarmate er nieuwe scheppingen verschijnen, ontdekt hij zijn vermogens, komt hij ertoe zichzelf te kennen. Welnu, als je me vraagt waarom God het universum heeft geschapen, zal ik je antwoorden: …om Zichzelf te kennen. De Kabbala leert dat God Zichzelf wil kennen via zijn weerspiegeling, en Zij stelt deze idee juist voor door middel van een wateroppervlak, waarin Zijn gelaat zich weerspiegelt.