Dagtekst van zondag 18 juli 2021

Wanneer ik zeg dat wij ons moeten verenigen en één enkel …

18/07/2021

Wanneer ik zeg dat wij ons moeten verenigen en één enkel collectief wezen vormen, begrijp me dan goed. Lichamelijk zullen wij altijd afzonderlijke individuen blijven, met een lichaam, een naam en een identiteit; maar innerlijk moeten wij een ander leven leren leiden: het collectieve, kosmische, universele leven. Het komt voor dat twee personen zoveel van elkaar houden, dat zij het gevoel hebben een eenheid te vormen... Maar toch hebben zij twee verschillende lichamen, er bestaat geen middel om deze te versmelten. Zelfs wanneer zij elkaar omhelzen, blijven zij twee personen, hoe sterk hun liefde ook is. En als zij de bus nemen of naar het toneel gaan, hebben zij nog altijd twee biljetten, twee zitplaatsen nodig. Alleen in hun gedachte is het mogelijk dat zij een eenheid vormen, en dat is waar voor alle mensen. Dat gevoel van eenheid is trouwens niet afhankelijk van de fysieke afstand. Men kan gescheiden worden door een afstand van duizenden kilometers en zich toch één en verbonden voelen. Laten wij dus aan het werk gaan om deze idee van eenheid ingang te doen vinden in onze gedachten, gevoelens en daden, en zo zullen wij een enkelefamilie vormen, de Universele Witte Broederschap over heel de aarde, terwijl wij toch afzonderlijke individuen blijven. Zie ook ‘Ken uzelf – elementen en structuren van het psychische leven’, reeks Izvor 222, hst. 9, 11 en 12 en ‘Op aarde zoals in de hemel’, Synopsis II, deel 8.3.